»-(¯`v´¯)-»angel gamze»-(¯`v´¯)-»

   

BENİ GÜZEL HATIRLA

Beni güzel hatırla! Bunlar son satırlar... Farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum sokağında sonra toprak çekti suyu... Kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için. Uyandın ve ben bittim...

Beni güzel hatırla! Çünkü; sevdim seni ben, herşeyini... Sana sırdaş oldum, dost oldum, koynumda ağladın. Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini, beni üzdün, kınamadım. Alışıktım vefasızlığa, el oldun aldırmadım...

Beni güzel hatırla! Sayfalarca mektup bıraktım sana. Şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım. Sakladım günahını, sevabını içimde sessizce gittim... Senden öncekiler gibi sen de anlamadın.

Beni güzel hatırla! Sana unutulmaz geceler bıraktım sana en yorgun sabahlar... Gülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi bıraktım. En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka, söylenmemiş "Merhaba"lar sakladım her köşeye vedalar bıraktım duraklarda. Ne ararsan bir sevdanın içinde fazlasıyla bıraktım ardımda.

Beni güzel hatırla! Dizlerimde uyuduğunu düşün, saçını okşadığımı, üşüyen ellerini ısıttığımı, mutlu olduğun anları getir gözünün önüne. Alnından öptüğüm dakikaları... Birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün şaşırtmayı severim biliyorsun. Bu da sana son sürprizim olsun. Şimdi, seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum beni güzel hatırla. Gidiyorum...

---

 

     

 BU GECE UYUYAMAZSIN SEN

Bu gece uyuyamazsın sen! Çetin bir sızı sarar odanı, sen şimdi ağlarsın da... Umutsuzca akıtırsın göz yaşlarını.

Radyonu açmış şiirler dinliyorsun, elinde kalem... Kadere sitem ederek yalnızlığına dizeler arıyorsun şarkımızı söyleyerek...

Bu gece üşüyeceksin biraz anılar gelip seni vuracak, üzüleceksin. Isınmak için güneşi bekle bazı geceler soğuk eserim ben, bilirsin.

Gece sana emanet... Bu şehri bir kez daha terk ediyorum, gelemediğin bir yer vardı hani İşte oraya. Yine gurbete düştü yolum... Ve bu gece seni uyku tutmaz Biliyorum....

---

AYRILANLAR

Ağlamalıdır ayrılanlar ayrıldıklarında.
Her ayrılık kanıtıdır çünkü
o bitmez arayışımızın
boş çıktığının yine.
Ağlamaya değer.
Ağlamaya değer.

Biliyor

DİŞLERİMİ KÜPE YAPTIM KULAKLARIMA

Bir gün ararsan beni bu ıssız adalarda
Sorarsan eğer beni ihtiyar kayalara
Topraksız dağlar eskini yabani rüzgarım ben
Çılgın
Hasretli

Bütün dalgalarından geçtim okyanusların
Sabahladım uykusuz martıların koynunda
Yüreklere beyinlere çağırdım
Ne kadar barış kaldıysa kıyılarda

Örümceği kendi ipiyle astım
Çekirgeyi sürgün ettim ekinsiz tarlalara
Ne yer kaldı hayatımda korkuya
Ne de umutsuzluklara

Ellerine ulaştım parmaklarına
Öptüm tırnaklarını çatlatasıya
Şiirimle bağladım dağılan saçlarını
Dişlerimi küpe yaptım kulaklarına

Bir gün ararsan eğer bu engin okyanusta
Soracak olursan bu deli dalgalara
Dinleri inkar edip sana inanırım ben
Kafir
Ve şair

 
AYRILIK HEDİYESİ
Şimdi saat sensizliğin ertesi
Yıldız dolmuş gökyüzü ay-aydın
Avutulmuş çocuklar çoktan sustu
Bir ben kaldım tenhasında gecenin
Avutulmamış bir ben...

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim
Ki bu yaşlar
Utangaç boynunun kolyesi olsun
Bu da benden sana
Ayrılığın hediyesi olsun

Soytarılık etmeden güldürebilmek seni
Ekmek çalmadan doyurabilmek
Ve haksızlık etmeden doğan güneşe
Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi
Mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun...
Şimdi iyi niyetlerimi
Bir bir yargılayıp asıyorum
Bu son olsun be... bu son olsun!
Bu da benim sana
Ayrılırken mazeretim olsun!

Şimdi saat yokluğunun belası
Sensiz gelen sabaha günaydın!
İşi-gücü olanlar çoktan gitti
Bir ben kaldım voltasında sensizliğin
Hiç uyumamıs bir ben...

Şimdi dişlerimi sıkıp
Dudaklarıma kanamayı öğrettim
Ki bu kızıl damlalar
Körpe yanağında bir veda busesi olsun
Bu da benden sana
Heba edilmiş bir aşkın
Son nefesi olsun...

Kafamı duvara vurmadan
Tanıyabilmek seni
Beyninin içindekileri anlayabilmek
Ve yitirmeden, yüzündeki anlık tebessümü
Bütün saatleri öylece durdurabilmek için
Çıldırasıya paraladım kendimi
Lanet olsun!
Artık sigarayı üç pakete çıkardım günde
Olsun be! ne olacaksa olsun!
Bu da benim sana
Ayrılırken şikayetim olsun

Gözyaşım utangaç boynunun inciden kolyesi olsun
Her damla vefasız teninde bir veda busesi olsun
İsterim sen de yan ömrüne hep ağla
Hep ağla bu benden son dua
Bu benden ayrılık hediyesi olsun
 

---

Müsait mi Yüreğin ?

 

Gözbebeklerinde kendim yerine başkasını gördüğüm insan; yalan
söylerken bile nasıl bu kadar masum durabiliyordun?

Oysa ki sarılırken sana, başka bir tenin soğuk kokusunu varmış
bedeninde. Bilmiyordum…

İçten içe ağladığım onca gecenin hesabını nasıl verebilirsin
ki. Söyle; en fazla kaç intiharıma sebep olabilirsin? Yüreğimin
sancılarını nasıl yok edebilirsin?.. 

Bu gece başka bir başka ölüm gecesi daha? Bu kez gem vurmadan
geldim acılarıma… Senin yüreğin uçurum ve ben hiç korkmadan cesurca
ölmeye razıyım kollarında…

Kahretsin. Sana son bir defa daha sarılmak için o soğuk kokuyu
duymaya bile razı olmak ne kadar acı…

Korkularımı ve heyecanlarımı bir yana koyup, yanıma sadece her
zaman hasret olduğum yüzünü alıp gidiyorum bu gece ölüme….

Peki bir geceliğine müsait mi yüreğin?
Sadece ölüp son bir kez gideceğim…

---

•♥♥♥•(GAMZE)•♥♥♥•

Bir hayat…Sessizce yiter,gider!

Boşluğa bakıp saatlerce amaçsızca durmak ister bazı anlar insan.Boş gözüken dolu bir tenekedir aslında.Baktığı duvardır ama gördüğü hayali,sevdiği,mutluluğu,aşkı,bebeği,eşi ya da aklıma gelmeyecek binbir türlü şeyidir.
Doğduğundan itibaren insan bir sürü şey öğrenir.Yaşar ve görür kısacası.Bebekliğinde öğrenmeye başlar,gençliğinde sorgulamaya,yaşlılığında da anlamaya hayatı.Ve sonunda tükenir bir nefes daha bu dünyada.
Dünyadan gitme vakti geldiğini anlayanlardan bazıları pişman ayrılacaklarının farkındadırlar.Onlar için zaman geçip gitmiştir;sadece gitmesi gerektiği için!Bir türlü zaman olamamışlardır.Hükmedememişlerdir çünkü zamana.

Yalnız bir diyecekleri vardır hayatlarında pişman olmak istemeyen insanlara onların:
”Hayat asla beklenmedik bi anda biten bir şey.Bir anını bile feda etme hiçliğe.”

 
ANLAMADIN
Savurdum bu gençliği aşkın kör bahçesine
Güneşi yağdırdım kar beyaz düşlere
Sen beni anlamadın
Aşılmaz duvarları toz ettim yüreğimde
Aşkın kör pençesi saplandı gönlüme
Sen beni anlamadın
Anlamadın, anlamadın
Bir kez olsun sen beni anlamadın
Bu kentin akşamları son bulur gözlerimde
Kelebekler özgürdür hislerimse tutsak
Sen beni anlamadın
Aşılmaz duvarları toz ettim yüreğimde
Aşkın kör pençesi saplandı gönlüme
Sen beni anlamadın
Anlamadın, anlamadın
Bir kez olsun sen beni anlamadın

Günler su gibi geçer
Kızıl şarap testilerinden damla damla
Sevdiceğim sözler kurşun gibi ağır
Ellerim soğuk, gözlerim sağır
Sevdiceğim rüzgar kimi zaman durur kimi zaman kudurur
Evren bir kuşun ağzında solucan misali çırpınır durur